Δεν το εκανα εγω ! Αληθεια σας λεω !!

Τι κακό έκανα ο καημένος και με λένε όλοι φονιά
Μήνα σκότωσα κανένα μήνα φίλησα καμιά
Κάπου εδώ στη γειτονιά μας αγαπώ και ΄γω μια νιά
τ΄ονομά της δεν το ξέρω Ρούσσα Δάφνη για Μηλιά
τη γενιά της δεν θυμάμαι Τούρκα είναι για Ρωμιά
Κι αν πεθάνω σας το λέω σαν με θάψετε
σάβανο να σαβανώστε το πουκαμισάκι της
και νερό για να με πλύντε δάκρυ απ’τα μάτια της,

Καληνύχτα… θα τα πούμε αύριο ?

“Ναι καληνύχτα μωράκι μου … εσύ δεν θα σκοτώσεις απόψε … εσύ δεν θα περιμένεις κανένα φως να σε κουράσει για να κοιμηθείς”

Προχωράει γρήγορα και νευρικά μέσα στους στενούς δρόμους – σκοτάδια – φώτα κίτρινα και άρρωστα . Με κάθε βήμα της , με κάθε κόκκινο τακούνι ή στιλέτο θέλει να καρφώσει την γή και το στέρνο του . . .

Δεν κλαίει μονάχα περπατάει πια , προς την αντίθετη κατεύθυνση του κρεβατιού που για ακόμα μια νύχτα δεν την δέχτηκε. Θέλει να λέει ότι δεν τον χρειάζεται και ότι είναι σαν τους άλλους αλλά τον μόνο που κοροϊδεύει είναι το είδωλο της σε μια σπασμένη βιτρίνα (αμάν αυτοί οι αναρχικοί ούτε ψέματα στους εαυτούς δεν μας αφήνουν να λέμε ).

Απόψε θα σκοτώσει … Θα σκοτώσει κι από απόψε θα ξέρει ότι ερωτεύτηκε τον φόνο που αποφάσισε όταν τον γνώριζε. Και μόνο αυτόν … τον φόνο που θα φωνάζει μοναξιά και με αίματα θα γράψει το σύνθημα στον τοίχο

<< ΟΣΟ Η ΚΑΡΔΙΑ ΚΙ ΑΝ ΛΑΧΤΑΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΓΑΠΗΣΩ >>

Παρά μόνο θα μισώ αυτόν! αυτόν!! αυτόν!!! που μπορεί και κοιμάται μόνο χωρίς εμένα

Το τακούνι έσπασε . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

το γλυκό κορίτσι

το γλυκό κορίτσι λοιπόν
ξύπνησε μια μέρα και ήταν το γλυκό κορίτσι
περπατούσε και μοίραζε καραμέλες, αβίαστα
ίδρωνε σιρόπι κι έφτυνε κακάο

ήτανε σοβαρό κι αστείο αλλά όχι όμορφο
το γλυκό κορίτσι
με το μαλλί της γριάς και τα σοκολατένια δάχτυλα
ακόμα και τα τσιγάρα της ήτανε τσίχλες φράουλα

τι να σου κάνω βρε γλυκό κορίτσι
της είπε ο τρίτος της εραστής που αργοπέθαινε από διαβήτη
μου ‘χεις χαλάσει το συκώτι

το γλυκό κορίτσι έκλαψε καθώς σκεφτόταν ότι ίσως αυτός
ίσως και όλοι τους να είχανε σωθεί
αν ξέραν ότι :

μέσα στο στομάχι της έχει εγκατασταθεί μια πηχτή μαύρη κόλλα που κάθε πρωι την παρακαλά να γίνει η Καλύτερη της Φίλη, κι όταν το γλυκό κορίτσι αρνιέται η Πηχτή Μαύρη Κόλλα εκνευρίζεται, κάποιες φορές λίγο και κάποιες πολύ, όταν πολύ αρχίζει να φουσκώνει και να ξεφουσκώνει, να πάλλεται σαν δεύτερη καρδιά, να κλοτσάει σαν παιδί, φανταστείτε πόσο μπερδεύεται το γλυκό κορίτσι, την μια υπέρβαρη την άλλη φωτομοντέλο, της δίνουνε τη θέση στην ουρά και ξαφνικά μητέρα, πωπω μπέρδεμα, αλλά στ’ αλήθεια το προτιμά το γλυκό κορίτσι και προσπαθεί να εκνευρίζει πολύ πολύ την Μαύρη Πηχτή Κόλλα, γιατί όταν λίγο, η Μαύρη Κόλλα τρεμουλιάζει σαν γοτθικό ζελεδάκι και ουρλιάζει σ’ αρέσει η νόιζ γλυκό κορίτσι, σ’ αρέσει η νοιζ γλυκό κορίτσι, πάνω απ’ το βουητό των ταλαντώσεων.

λοιπόν το γλυκό κορίτσι κλαίει, γιατί αν ήξεραν κάτι απ’ όλα αυτά, υπεργλυκαιμία δεν θα πάθαιναν.

Σπίτι μου- η βαθία η γή

Αγαπητά ζουζούνια και λοιπά έκφυλα υποκείμενα

“Κατάρα του χάους – μουνοψείρες- κοτόψειρες  - ψείρες γενικά !!! Φρίκη του υπονόμου -του νόμου  που έσπασαν οι κεραίες τους δηλαδή κάτι σαν τα μάτια τους-τα μαύρα τους .
Ω εσύ βασίλισσα  Blaberus craniifer – “που θάνατο  σκορπάς …” κραυγές ευγενικές  δίπλα από τις αράχνες τις  ψηλές  - μικρές πριγκίπισσα της ντουλάπας  και κάθε γωνίας …  κομμάτια σας, σε κάθε παντόφλα μου  και παιδική ανάμνηση του ΕΦΙΑΛΤΗ…. κουβάρια από τα ρούχα μου στο πάτωμα ( ή και σπίτι των ακάρεων  )λαβύρινθοι  και γρίφοι του αβέβαιου. Ιπτάμενα – άγνωστα σκαθάρια στο δέρμα μου φωλιά δεν θα βρήτε ,μονάχα ανατριχίλες  και φυγή και ξανά κλειστά τα φώτα … ζζζζζζζζζ ενοχλητικά βαμπίρ που αίμα και ύπνο μου στερείτε  ήρθε χειμώνας αλλά μνηστήρες σταθεροί – το  ξεσκισμένο δέρμα μου με σκόνη  γεμίζω ,τώρα θα μοίαζει  παλιό

Κάνεις εραστής μου ποτέ δεν θα σας μάθει δεν θα σας κρατήσει… ούτε καν Αυτός..Που αιωνία κοινή μοίρα θα μου δώσει… το κοινό μας τέλος την υπόσχεση θανάτου-μοναξιάς-γαμώ την κοινωνία !   Αυτόν να φοβάστε! Αυτός θα μας αλλάζει  … και ίσος σας διώξει  από εδώ.Όχι μόνο εσάς αλλά και όλα τα τέρατα μου … ακόμα και εμένα τον άλλο μου μισό, ξέρετε,αυτόν που με μισώ .”

Σταματάει να σημειώνει – λεεί “κλασική περίπτωση ψυχωτικού δράματος  με εντομοφοβία κα υστερία ανοργάνωτου πανικού “
ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΑΚΟΜΑ ΞΗΝΟΜΑΙ

we call it*

ειμ’ εγώ
μια μικρή πουππέ
που ‘μαι μαθημένη στα κατάλευκα σεντόνια
είμ’ εγώ
μια μικρή πουππέ
που ΄μαι μαθημένη στα βελούδινα σαλόνια
από δώ
έχω ένα κουμπί
που άμα το πατήσεις κάνω έτσι το ματάκι
κι από δω
έχω ένα κουμπί
που άμα το πατήσεις πέφτω στο πάτωμα
και κλαίω με το πιο χαριτωμένο κλάμα
που μου βρίσκεται

*http://www.goear.com/listen/592c448/master-and-servant–nouvelle-vague

cheers

Remember remember the 6th of december ???

MPATSOI GOUROUNIA DOLOFONoI !!! KRISTALINA GOVAKIA ME VENZINI THA FATE STO KEFALI !!!
Kai oso eseis piezete ! toso tha megalonoun ta kokina nixia pou tha xeskisoun to petrino kai vromiko derma sas !!!

KINIGI MAGISWN !!!!?????????  xouda ???????????????????   !!!!!!!!!

TROMOLATRIA !!! ???? OS POTE THA ANEXOMASTE???? Avrio tha vgalw takounia tha foresw ta mavra mou kai tha vgw ston dromo

KI AN DN APELEFTHERWTHOUN TWRA OLOI OI SILIFTHEDES !!!

1 Tha rixoume to kolo elikoptero sas  me katares ! !!
2 Tha emfitepsw stis skepseis sas sexualikes emones gia thn gripi twn xeirwn
3 Tha valw fwtia se ola ta soutien tou kosmou !
4 OTAN SINADITHOYME STA ODOFRAGMATA !!! …. tha kalatavete …

pirines tou flogerou dramatos

My first steps in DRAMA , Lesson 1

Periptosi 1 : eisai 15 xrwnwn- foras sinexia mavra-dn eisai san ta alla 15xrona-eisai polu orimi-an se gnorisoun kalitera tha to katalavoun ki alloi -but still… kaneis dn se katalvaenei pragmatika MEXRI pou erwtevese kai xafnika kapou ekei uparxei ena apogevmatino fws pou peftei panw se mia efiviki agalia pou kathete se ena xefoto kapou se mia eparxiaki polh blablablablabla…

The words have been drained from this pencil
Sweet words that I want to give you
And I can’t sleep
I need to tell you
Goodnight

When we’re together, I feel perfect
When I’m pulled away from you, I fall apart
All you say is sacred to me
Your eyes are so blue
I can’t look away
As we lay in the stillness
You whisper to me

Amy, marry me
Promise you’ll stay with me
Oh you don’t have to ask me
You know you’re all that I live for
You know I’d die just to hold you
Stay with you
Somehow I’ll show you
That you are my night sky
I’ve always been right behind you
Now I’ll always be right beside you

So many nights I cried myself to sleep
Now that you love me, I love myself
I never thought I would say this
I never thought there’d be
You

 

αγάπη είναι…

να λες:

άσε με να γίνω η καλύτερή σου φίλη

το θέλω κι εγώ τόσο πολύ!

θα μου κρατάς το χέρι

θα μου εμπιστεύεσαι τους χίλιους φόβους σου.

θα σε μαχαιρώσω ένα βράδυ στον ύπνο σου.

μετά θα ‘μαστε φίλοι για πάντα

γιατί ξέρεις αποφάσισα

πως στις σχέσεις μου θέλω την αποκλειστικότητα.

Drama against my room

I must get out once in a while
Everything is starting to die
The dust settles, the worms dig
Spiders crawl over the bed

I must get out once in a while
I eat all day and now I’m fat
Yesterday’s meal is hugging the plate

You Never Wash After

Yourself

Manifesto

τα μεσάνυχτα είναι η πιο ωραία λέξη
για τα παιδιά και για μένα
η πιο ωραία λέξη είναι τα μεσάνυχτα
σαν κλέβουμε σκοτεινή μαρμελάδα στον ύπνο ή και ξυπνητοί
τα μεσάνυχτα είναι η πιο ωραία λέξη
μέσα στη σκοτεινή μαρμελάδα ανθίζουν αστέρια τα μεσάνυχτα

***

σας μισώ θανάσιμα κύριε
κι αυτό είναι κάτι που απολαμβάνω
όταν στη σκέψη μου έρχεται τ’ ωραίο σας κεφάλι
το απαλό σας μάγουλο  στο κρύο πάτωμα γερμένο
τo υπέροχo, υπέροχo μυαλo σας
χυμένο  να στολίζει άσπρα τα πλακάκια
και τη σκηνή να ντύνει μουσική υπέροχη
απ’ τις βαριές μου μπότες ο ήχος

σας μισώ θανάσιμα κύριε
δεν μ’ενδιαφέρει διόλου  αν άδικα εκτοξεύω όλον μου το θυμό στο πρόσωπό σας
δεν θέλω να απαλλαγώ από τα όποια καταστροφικά για την ψυχή μου αισθήματα
δεν μ’ ενδιαφέρει μία βαρετή ισορροπία
τι είναι ο άνθρωπος χωρίς ουτ’ ένα  τοσοδούλι σύμπλεγμα;

λυτό σκοινί και άτονο κύριε
γιαυτό θα έλεγα πως  είμαι μάλλον τυχερή
που σας μισώ θανάσιμα.